Mijn verhaal: Celien

Celien aan de piano

Niet alleen haar klaterende lach, ook haar muzikaal talent erfde Celien Deloof van haar moeder, Margriet Hermans. En dat talent zet ze graag in om diabetes onder de aandacht te brengen bij het grote publiek. Zelf kreeg Celien diabetes type 1 op haar negende.

Diabetes is bij veel mensen nog een grote onbekende, vindt Celien Deloof. En daar wil ze graag verandering in brengen, onder meer door ambassadeur te worden van de Diabetes Liga en een lied te schrijven over de ziekte.

Nood aan onderzoek
Celien vindt dat de Wereld Diabetes Dag wel wat meer aandacht verdient in de media. Er is een grote nood aan onderzoek. Hoe komt het dat meer en meer jonge kinderen diabetes type 1 krijgen bijvoorbeeld? Er wordt ook soms te weinig rekening gehouden met diabetespatiënten. Neem nu de suikertaks: hoe zit het met ons? Wij hebben die suiker wel nodig bij het opvangen van een hypoglycemie. Moeten we dan straks met een voorschrift van de dokter naar de supermarkt?"

Onwetendheid & misverstanden
"Als persoon met diabetes word je bovendien vaak geconfronteerd met misverstanden. De ziekte wordt vaak geassocieerd met zwaarlijvigheid of met een ongezonde levensstijl, terwijl type 1 daar helemaal los van staat. Sommigen raken in heel hun leven geen suiker aan en sporten elke dag, maar krijgen de aandoening toch. Onwetendheid kan zelfs gevaarlijk zijn. Zo bestelde ik ooit een cola light die vreemd smaakte. Het bleek gewone cola te zijn. De dienster die dacht dat ik gewoon op mijn lijn wilde letten, had me niet gewaarschuwd. Toen ik haar uitlegde hoe gevaarlijk het was om een diabetespatiënt echte suiker te laten drinken, schrok ze en heeft ze zich uitgebreid geëxcuseerd."

Weinig informatie
"Mijn ouders en ik wisten heel weinig over diabetes toen ik ziek werd. Ik zat in het derde leerjaar toen ik plots veel moest plassen, weinig eetlust had en fel vermagerde. Mijn onthaalmoeder trok als eerste aan de alarmbel. Haar zoon had diabetes, en zij herkende de symptomen onmiddellijk. De vingerprik bij de dokter bevestigde ons bange vermoeden. Ik moest meteen naar het ziekenhuis. Ik begreep niet zo goed wat er allemaal gebeurde, wat de ziekte precies inhield. Ik kreeg wel wat uitleg van de dokter. Maar eigenlijk was er nog weinig begeleiding op maat van kinderen."

Angst & zoetzucht overwinnen
"Het spuiten liep aanvankelijk niet zo vlot. Van de naalden was ik niet echt bang maar mezelf prikken vond ik eng. Ons mama heeft me daarom een paar weken lang ingespoten. Ik trok wel zelf de insuline op en hield de spuit klaar boven mijn been. Op een keer liet ik de spuit vallen. De naald kwam in mijn been terecht. Zo ben ik van mijn angst af geraakt. Ook met diëten had ik het moeilijk. Ik ben nog steeds een enorme lekkerbek en zoetekauw. Wanneer ik de snoeprayons passeer, moet ik me heel erg inhouden. Af en toe gun ik mezelf iets, dit moet wel om het allemaal vol te houden."

Switch
"Ik heb mijn diabetes nog niet voor 100% aanvaard. Soms heb ik het helemaal gehad met de ziekte. Dan word ik emotioneel en vraag me af waarom ik nu juist de ziekte moest krijgen. Diabetes is ook iets dat je elke dag meezeult, je moet er altijd rekening mee houden. Vorig jaar zakte mijn motivatie onder nul, en mijn bloedsuikerwaarden waren slecht. Ik heb toen zelf gebeld naar het ziekenhuis en gevraagd of ik een paar dagen daar kon blijven. Ik had een boost nodig om er weer tegenaan te kunnen.
Ik kan de ziekte ook wel relativeren. Met diabetes valt perfect te leven. Zeggen dat je alles nog kunt doen, is wat overdreven, maar 99% valt toch binnen de mogelijkheden. Kijk maar naar Olivier Kronal. Ondanks zijn diabetes type 1 liep hij de Marathon des Sables uit. Sinds vijf à zes jaar krijg ik bovendien de steun van Greet, mijn diabeteseducator. Dankzij haar heb ik min of meer de switch gemaakt. Of ik nu wil of niet, ik moet me gewoon aan de regels houden. Als ik niet goed geregeld sta, word ik chagrijnig met alle gevolgen van dien voor mijn omgeving."

Op het rechte pad
"Vandaag gaat alles vrij goed. Af en toe zondigen Nico en ik maar meestal proberen we gezond te koken. We maken elke dag een wandeling met Celco, onze hond, en ik ga geregeld fitnessen. Ook los van mijn diabetes doet bewegen me deugd. Het maakt me rustiger, en door de extra dosis zuurstof slaap ik 's nachts beter. Het belangrijkste is dat je je goed verzorgt. Je moet dit echt voor jezelf doen. Andere mensen die je de les spellen, dat werkt niet. Ook de steun van andere personen met diabetes helpt. Ooit wil ik graag een Facebookgroep opstarten voor diabetespatiënten.
Ik ben ervan overtuigd dat ik niet de enige ben die af en toe eens naast de baan fiets, en zo kunnen we elkaar op het rechte pad houden."