Hoe vertel ik aan mijn omgeving dat ik diabetes heb?
Hoe vertel je aan je omgeving dat je diabetes hebt? Misschien wil je familie, vrienden, collega’s of anderen informeren, maar weet je niet goed hoe je het gesprek moet beginnen of hoeveel je wilt vertellen. Er is geen juiste of foute manier: je kiest zelf wat je deelt en met wie. Met deze tips bereid je het gesprek voor en maak je duidelijk wat diabetes voor jou betekent en welke ondersteuning je eventueel nodig hebt.
Met anderen praten over iets wat persoonlijk is, is niet altijd gemakkelijk. Ook vertellen dat je diabetes hebt, kan je kwestbaar doen voelen. Misschien vraag je je af hoe de ander zal reageren, wat die over je zal denken of er voldoende begrip zal zijn.
Die onzekerheid kan ervoor zorgen dat je twijfelt om over je diabetes te praten of niet goed weet hoe je het gesprek moet beginnen. Toch kan open communiceren helpen om anderen beter te laten begrijpen wat diabetes voor jou betekent en welke ondersteuning je eventueel nodig hebt.
Open communicatie of net zo weinig mogelijk?
Iets gelijkaardig kan ook gebeuren wanneer je over jouw diabetes praat of wenst te praten met anderen in je persoonlijke of professionele omgeving.
Openlijk communiceren over het feit dat je diabetes hebt en wat een goede behandeling van jou persoonlijk vraagt, is voor heel wat mensen immers een grote stap om te nemen. Vaak lopen mensen er liever niet mee te koop dat ze diabetes hebben en weet slechts een beperkt aantal mensen in de persoonlijke of professionele omgeving hier iets van.
Iedereen is anders
Of je als persoon met diabetes wel of niet zal spreken over jouw diabetes en wat een goede behandeling van jou vraagt, kan onderling erg verschillend zijn. Ook met wie je dit wel of net niet zal doen en de manier waarop je dit zal doen, kan erg uiteenlopend zijn. Het is immers zo dat iedereen diabetes voor zichzelf anders ervaart en er bijgevolg ook anders mee omgaat en er dus ook anders zal over willen communiceren.
Open communiceren
Sommige mensen vinden het makkelijker om er open en eerlijk over te zijn vanuit het achterliggende idee dat hoe opener je erover bent, hoe makkelijker mensen het van je aannemen als er zich moeilijkheden of problemen stellen en hoe sneller deze vervolgens ook weer van de baan zijn. De overtuiging hierbij is dat als je goed vertelt wat je voelt en wat je nodig hebt, je ook beter geholpen kan worden.
Of liefst zo weinig mogelijk
Andere mensen willen er dan weer liever niet of liefst zo weinig mogelijk met anderen over praten. Enerzijds omdat diabetes van buitenaf niet altijd zichtbaar hoeft te zijn en je er dus niet sowieso over hoeft te spreken als je dat niet wenst. Anderzijds komt deze terughoudendheid vaak ook voort vanuit een gevoel van schaamte of ongemak als erover gesproken wordt of vanuit enige angst voor kritiek te krijgen, lastige vragen te moeten beantwoorden of het krijgen van allerlei ‘goedbedoelde’ raad waarvan men het idee heeft geen nood aan te hebben.
Soms komen deze verwachtingen over hoe de omgeving zal reageren voort vanuit eerdere, soms wat onbegripvolle reacties zoals ‘het is toch maar diabetes’. Het is immers zo dat de ruime omgeving vaak weinig of geen idee heeft hoe belastend een ziekte als diabetes kan zijn voor je dagdagelijks functioneren als ze er onvoldoende van op de hoogte zijn.
Voordelen van open communicatie
Niemand kan je verplichten om met anderen over je diabetes te praten, maar vast staat wel dat als de omgeving meer of beter geïnformeerd is over diabetes en wat het allemaal met zich meebrengt voor jou, men er ook beter rekening mee kan houden waar nodig, wat men kan doen bij bepaalde moeilijkheden of wat men moet weten om je mee te ondersteunen ... Elkaar betrekken in datgene waar men mee zit, kan leiden tot meer begrip voor elkaar waardoor soms heel wat problemen voorkomen of sneller opgelost kunnen worden.
Aan hoeveel mensen vertel je het?
Veel personen met diabetes ervaren het dan toch ook wel als zinvol of belangrijk om minstens over één, maar liefst zelfs enkele vertrouwenspersonen te beschikken, waardoor men zichzelf niet alleen voelt staan in zijn persoonlijke diabetesverhaal en het dagelijkse omgaan ermee.
Tip
Het kan nuttig zijn om op voorhand na te denken over hoeveel je aan wie wil vertellen. Wie zijn de mensen die het dichts bij me staan en wat vertel ik aan hen? Wat vertel ik aan mijn partner? Aan mijn familie? Wat aan mijn vrienden en/of collega’s? Deze cirkel ziet er voor iedereen anders en het voorbeeld hieronder is louter illustratief.
Een goed evenwicht
Het meest wenselijke is dan ook dat je voor jezelf op zoek probeert te gaan naar een goed evenwicht waarin je enerzijds niet te koop hoeft te lopen met jouw diabetes, maar waarin je anderzijds wel jezelf kan vinden in het feit dat anderen het weten zonder dat je er grootse moeilijkheden of problemen mee ervaart. Dit evenwicht bereiken gaat stap voor stap, met vallen en opstaan en de ene dag al wat makkelijker of vlotter dan de andere.
Wanneer vertel je het?
Hoe je het nu precies best aanpakt om met je omgeving, zowel op persoonlijk als professioneel vlak, over jouw diabetes te spreken, kan opnieuw erg verschillend zijn van persoon tot persoon. In de eerste plaats is het belangrijk dat je een goed moment probeert uit te zoeken waarop je met iemand kan spreken. Soms moet je dit moment ook zelf creëren door bijvoorbeeld te zeggen ‘Ik zou je graag even willen spreken, wanneer past dat voor jou het beste?’.
Ken jezelf
Wanneer je vervolgens een geschikt moment gevonden hebt, is het vooral belangrijk dat je voor jezelf weet wat je denkt, voelt, ervaart, vindt, verwacht, hoopt. Als je dit voor jezelf goed weet, is het ook makkelijker om jouw boodschap zo duidelijk en helder mogelijk, zonder al te veel doekjes er omheen, over te brengen.
Hoe vertel je dat je diabetes hebt?
Probeer hierbij om zo duidelijk mogelijk naar anderen toe te communiceren wat je wel en niet van hen verwacht of hoe je graag hebt dat ze met jou en jouw diabetes om proberen te gaan. Weet immers dat het ook voor hen vaak een zoektocht is naar hoe men het beste met jou en jouw diabetes om kunnen gaan en wat ze kunnen doen om jou zo goed als mogelijk te ondersteunen. Daarbij kan het soms zinvol zijn om concrete afspraken te maken over wat je wel en niet wenst in hoe de anderen ermee omgaan.
Waarom vertel je het?
Het doel van het communiceren over diabetes en wat een behandeling van jou vraagt in je dagelijks functioneren, is anderen informeren, dat men naar je luistert en dat jij kan luisteren naar wat zij denken en waar zij mee zitten in het op een goede manier met jou omgaan ..
Ook wanneer je diabetes je al eens zwaar valt, is het zeker zinvol om iemand in vertrouwen proberen te nemen om je verhaal aan kwijt te kunnen. Hierdoor creëer je de mogelijkheid van het ontvangen van steun en begrip wanneer jij het eens wat moeilijker hebt of het samen zoeken naar meer gepaste oplossingen of een meer efficiënte aanpak.
Probeer op zulke momenten om jouw emoties zo goed als mogelijk onder woorden te brengen, hoe moeilijk dat soms ook is. Alles is beter dan alleen te blijven zitten met datgene waar jij het lastig mee hebt.
Tip
Het kan nuttig zijn om op zoek te gaan naar jouw diabetes-buddy. Dit kan bijvoorbeeld een andere persoon zijn met diabetes waarmee je op regelmatige tijdstippen afspreekt. Andere personen met diabetes begrijpen mogelijks beter je gevoelens en gedachtes over diabetes.
Hoe vertel je dat je diabetes hebt aan je werkgever?
Ook ten aanzien van een werkgever is het bespreekbaar maken van het feit dat je diabetes hebt, soms een hele drempel. Desondanks kan van een werkgever in principe verwacht worden dat hij er zich voor openstelt indien een werknemer de behoefte ervaart om te spreken over zijn diabetes en de dagelijkse verantwoordelijkheden dat dit met zich meebrengt.
Als werknemer kan je zelf in belangrijke mate instaan voor de educatie en sensibilisatie van anderen binnen de professionele context. Het kan dan ook erg zinvol zijn om verantwoordelijken of naaste collega’s goed te informeren over diabetes en de behandeling ervan. Want om diabetes zo goed mogelijk te regelen, is een zekere mate van regelmaat in leefstijl en levensritme aangewezen.
Tot slot
Altijd proberen te blijven praten, hierbij vooral zelf goed weten wat je wenst te bereiken en dit duidelijk, helder en vastberaden trachten over te brengen, lijkt dan ook essentieel.